De dame moet gaan.

Ze stamt nog uit een tijd dat mensen 1 auto hadden, die keurig paste langs de stoeprand voor de eigen eengezinswoning. Deze auto stond voor je huis, waarbij ze mooi combineerde met de enigszins in Franse stijl aangelegde voortuin. En alle buren wisten dat jij deze auto bezat, van je dure geld gekocht. Het was… Lees verder

Voor ik vergeet te eten

Een oude kennis van me, krap tien jaar ouder dan ik, heeft Alzheimer. Een leven vol stress, een paar burnouts dankzij het verstikkende universitaire klimaat in Nederland en niet heel erg gezond eten schijnen daaraan bijgedragen te hebben, maar dat is nooit met zekerheid te zeggen. Feit blijft dat ik van dichtbij genoeg gevallen van… Lees verder

Waybackmachine

Mijn eerste websites dateren van ergens rond 1997, maar de waybackmachine, het internetarchief waarin oude websites bewaard blijven, kan niet bij de private pages van casema en worldacces, waar deze toen gehost werden. Prachtige kunstwerkjes waren dat. Met iedere toeter en bel erop die maar werd uitgevonden. En ik weet dat ik voor de eerste nog ‘comic sans’ heb gebruikt, want dat was toen hot.

Xenox 1982 in Boijmans

We hadden een reunie, afgelopen donderdag, niet vanwege een bepaalde datum, maar misschien ook wel. Misschien omdat het 28 jaar geleden is dat deze foto werd genomen. En omdat Oscar hem terugvond. Dit was dus Xenox. Een bandje. Maar dan goed. Op een puntjeskrantenfoto van voor de offset-pers. Van links naar rechts: Mark Tan (bas), Maarten Sierhuis (drums), Wijbrand Schaap… Lees verder

Brekend nieuws

Op theatergebied wordt het hier noodgedwongen een stukje rustiger, de komende weken. Voor wie wil weten waarom: het wordt allemaal vastgelegd op mijn oude log: wijbrandschaap.punt.nl: “Ze snapt er natuurlijk niets van, maar dat maakt nu even niet uit. Als ik het maar snap. Hier ligt de beste recensent van Nederland op straat te creperen.… Lees verder

Geheime Tajine

Het was natuurlijk pure overmoed. Maar toch maar vragen. We hadden immers al spijt van ons ‘ja’-woord op de Creme Brûlée met Foie Gras à l’Estragon die men ons die avond zou gaan voorzetten in het andere hotel van Cravant. En de bar/eetzaal van Hotel des Lilas des Deux Ponts stond vol met mooie tajines. Dus ik naar de barkeeper: ‘Serveren… Lees verder

Hostellerie Saint Pierre

De oude Route Nationale 7 van Parijs naar het zuiden straalt eigenlijk met de dag meer nostalgie uit. De nog grotendeels tweebaansweg doorkruist steden en dorpen, en zorgde daar, ooit, voor een bloeiende cultuur van bedrijvigheid met alle bijbehorende hotelletjes, restaurantjes en cafés.