instagram

Waybackmachine

9600 baud. Maar wel verbinding met de rest van de wereld, die in 1994 nog echt ver buiten Nederland lag. Kortegolf-radio dus, met haperende verbindingen, plaatjes die uren kostten om te downloaden en communicatie die zich afspeelde op irc en later in nieuwsgroepen. Ik ben een internetbejaarde, inmiddels, want dat ben je als je nog weet hoe 9.6K klonk.

Mijn eerste websites dateren van ergens rond 1997, maar de waybackmachine, het internetarchief waarin oude websites bewaard blijven, kan niet bij de private pages van casema en worldacces, waar deze toen gehost werden. Prachtige kunstwerkjes waren dat. Met iedere toeter en bel erop die maar werd uitgevonden. En ik weet dat ik voor de eerste nog ‘comic sans’ heb gebruikt, want dat was toen hot. Maar de eerste opgeslagen pagina dateert van het moment dat ik mijn eigen domeinnaam had. Iets wat mijn collega’s bij het Utrechts Nieuwsblad maar ijdel vonden.

Grappig ook om te zien hoe ik mijn strijd tegen het vrije gebruik van gepubliceerde informatie in 2004 al probeerde te moderniseren. Deze disclaimer stond toen op de voorpagina van mijn site.

 Beste bezoeker,
Gratis en helemaal voor niets kunt u gebruik maken van al het archiefmateriaal op deze site. Velen van u maken er al actief gebruik van. Zo zijn citaten en soms hele artikelen van mijn hand inmiddels terug te vinden in ‘werkstukken’ van scholieren en studenten die mij hun eeuwige dankbaarheid wel willen tonen, maar daar door drukte nog niet aan zijn toegekomen.
Omdat ik niet al te moeilijk wil doen over auteursrecht, blijft de mogelijkheid tot knippen en plakken van mijn werk bestaan, al heb ik besloten om recent werk voorlopig maar even niet op de site te zetten. Mocht u wel behoefte hebben aan recenter werk, en de vele columns, recensies, reportages en interviews willen lezen en gebruiken die ik schrijf voor het Rotterdams Dagblad, Utrechts Nieuwsblad en de bij de Geassocieerde Pers Diensten aangesloten dagbladen, dan kunt u gebruik maken van de nieuwe lezersservice. Schrijf kort en bondig waarvoor u het artikel wilt gebuiken, en ik stuur het u – onder voorwaarden – toe.

Ik ben door niemand gemaild. Natuurlijk niet. Want op internet gaat hem om wat je vindt, niet om wat je op moet vragen. De tekst heeft er dus maar een paar maanden op gestaan. Daarna heb ik nog wat geprobeerd met een inlog en een nieuwsbrief, maar ook dat kostte me alleen maar bezoekers en dus aandacht. Leuk dat ik daar in 2004 al achter was. Het inmiddels alweer bijna ter ziele gegane Hyves bestond nog niet eens, terwijl elders de eerste publieksvriendlijke weblogs al verschenen waren.

De revolutie moest nog beginnen.

 

Meer schrijfhulp?

Schrijf je in voor de nieuwsbrief.

Scroll Up