instagram

Hersenen en voeding

Rattencola voor snackende knagers

Farmacoloog Roger Adan doet onderzoek naar de neurale processen die het eetgedrag sturen.


Het team van Adan onderscheidt daarin ten minste drie niveaus. Het meest basale niveau is de hersenstam. Die is verantwoordelijk voor reflexmatige bewegingen als kauwen en slikken. Maar daar wordt ook geregistreerd of de maag vol zit. In de hypothalamus, en niveau hoger, wordt het hongergevoel bepaald. Daar grijpen ook hormonen als leptine en ghreline aan.. ,,Door ratten te injecteren met ghreline kun je ze laten eten. Leptine doet het omgekeerde. Dat zijn rechtstreekse reacties”, vertelt Adan. ,,Stoornissen in de productie van, en gevoeligheid voor ghreline en leptine zouden dus van invloed kunnen zijn op het ontstaan van ziektes als Anorexia en Boulimia.” Maar er is meer aan de hand, merkte Adan: ,,Als we eenmaal vol zitten, en er komt iets lekkers voorbij, besluiten we vaak toch om er iets van te nemen. Dat noemen we non-homeostatisch eetgedrag, dat bepaald wordt in de hogere hersencentra. Dat is eetgedrag, dat onafhankelijk van de energiebalans werkt, en daar soms zelf tegenin gaat. Dan voelen we wel aan alles dat we vol zitten, maar eten we toch door. Ondanks de pijn van een volle maag.”

Teamlid Dr. Susanne la Fleur testte hoeveel moeite ratten wilden doen om een sucrosepilletje te bemachtigen: ,,We merken nu dat de dieren die het meest bereid zijn om hard te werken voor die beloning, ook het meest gevoelig zijn voor vetzucht. Als je die dieren namelijk blootstelt aan een 'cafetaria-dieet', waarbij naast het normale rattenvoer ook nog een vet aanbieden wat ze lekker vinden en een sucroseoplossing die een beetje de cola nadoet, worden die dieren ook het dikst. Bovendien zorgt zo'n cafetariadieet ervoor dat ze nog meer gemotiveerd raken om te werken voor dat sucrosepilletje. Zo komen ze in een vicieuze cirkel terecht, die heel veel lijkt op verslavingsgedrag.”

Meer schrijfhulp?

Schrijf je in voor de nieuwsbrief.

Scroll Up